TEMPESTA
Oh, chi en dela Luguna venexiana ghè en vent che el te trà en tera, ero drio a percorrere viale san marco per nar a cà del fidanzatino, quando al sior che camineva davanti de mi, poreto, con el bastom, ghè cascà el secielot piem de molete en testa e el sè smarì che quasi el croeva, mi ridevo e el sè encazzà anca con mi. Pò som arivaa a cà del Frank e apena dentro dala porta del giroscale pasa dal de fora na sbailaa de vedri, ala veciota de sora ghe sera spacà la finestra, propi a ela che za la ghe nha en goso de suo, che se te la nconttri su per le scale te podi tornar en drio a torte en cafè perchè prima de sera no te arivi en zima.
Comunque. Som stufa de nar a leziom, finisela sta cazzo de università inutile?






ahahah che figata
son qua che me la rido… per di più son qua da sola in mezzo a gente sconosciuta nell’aula pc silenziosissima… ahhahaha
comunque anche qua il vento non scherzava…
costruinte n’acquilone?
è, saria n’idea!